 |
|
|
||||||||||||||
 |
||||||||||||||||
|
||||||||||||||||
|
|
|
|
 |
|||
|
|
||||
|
Reisverslag maart 2011/ september 2010 / maart 2010 /
Vanaf einde februari tot begin maart waren Gerard en Wim Hoddenbagh in Ethiopië op weg. Gerard reisde naar Jimma en bezocht daar een conferentie voor deelnemers aan de Emmaus cursussen. In de tussentijd was Wim Hoddenbagh aan het werk voor de 1 Euroschool. Ze ontmoetten elkaar weer in Debre Zeit, waar de halfjaarlijkse conferentie voor Emmaus medewerkers plaatsvond. De volgende thema´s werden doorgenomen: “Het Onze-Vader” en “Een overzicht over de eerste brief aan Timotheus”. 90 medewerkers uit het hele land waren daar aanwezig. Het was een bijzondere tijd voor gemeenschap, bemoediging en ook van getuigenis. Meerdere broeders en zusters gaven getuigenis over hun werk voor de Heer. Terwijl Wim zich de laatste dag met organisatorische dingen bezig hield, bezocht Gerard een gevangenis in Nazreth.
Eind september waren Frank Gräsel en Wim Hoddenbagh in Ethiopië. Voornamelijk in het zuiden. De volgende steden werden bezocht: Ropi, Woleita en Arba Minch. In al deze steden was er een diploma-uitreiking. Van twee diploma-uitreikingen is hieronder een korte film: Ropi en Woleita.
Het is geweldig fijn om de voortgang van het werk te zien. Hieronder kunt u het getuigenis lezen van één van de leiders van de gemeente in Woleita. Het is de tekst van zijn toespraak ter gelegenheid van de uitreiking: Woleita - 30 september 2010 Wij ongelooflijk dankbaar dat u onze gemeenten door het Emmauswerk ondersteunt en versterkt. Hartelijk welkom! De Ethiopische ”Kale Heywet Church” heeft negen regionale centra en de "Woleita Kitten Kale Heywet" is er één van. De "Woleita Kale Heywet Church” werd gesticht in 1919 door twee vrouwen en acht mannen. Deze kerkelijke gemeenschap is verdeeld in 9 districten en beschikt over 56 sub-districten, elk met een eigen kantoor. Op dit moment (oktober 2010) hebben we meer dan 141 bijbel centra en meer dan 25 878 studenten verdeeld over het land. Dank de Heer daarvoor! Van deze studenten hebben 2.233 twaalf en 990 vierentwintig cursussen afgerond. Wim Hoddenbagh
Reisverslag maart 2010 Van 6 t/m 16 maart bezochten Gerard en Wim Hoddenbagh Ethiopië. Hun eerste doel was Debre Zeit waar de medewerkers van Emmaüs voor een seminar uitgenodigd waren. Deze keer waren 80 van de 130 medewerkers naar het conferentiecentrum gekomen om van zaterdagmiddag tot maandagavond bij elkaar te zijn. Er werden lezingen over verschillende thema´s gehouden. Daarnaast was er een werkbespreking en werden getuigenissen gegeven. Enkele daarvan kan men onder “getuigenissen” zien. Na afloop van de conferentie reisden Gerard en Degefa samen naar het zuiden van het land (Durame / Hossana) om daar verschillende Bijbelcentra te bezoeken. Hieronder volgt daarover een kort bericht: Maandag 10 maart. Om 11.20 u. komen we na een korte reis in Durame aan. Hier is het hoofdkwartier van 600 kleinere gemeenten. Hier zal een zgn. 'graduation' zijn van 54 ECS studenten. De zaal loopt vol en na verloop van tijd zijn er circa 120 gelovigen aanwezig. Er wordt gebeden, er is samenzang en ook solozang. Ik krijg een uur om een boodschap door te geven. Daarna worden de diploma's uitgereikt. Degefa geeft vervolgens nog een uitleg over het ECS werk en na nog enkele getuigenissen vertrekken we naar een volgend dorp. Om 17.00 u. komen we in Damboya aan. Na een boodschap n.a.v. Mt.11:28-30 volgt een promotie van het ECS werk. Er wordt opnieuw gezongen en er zijn enkele getuigenissen. Om 19.00 u. vertrekken we weer en na een reis over een heel slechte weg komen we om 20.00 u. in ons 'hotel' aan. Dinsdag 11 maart is er een bijeenkomst gepland in Hadiro. In Hadiro is uiteindelijk alleen de coördinator aanwezig. Teleurstellend! Er is in de communicatie duidelijk iets misgegaan. We bemoedigen hem en tonen waardering voor z'n werk. Hij is verantwoordelijk voor 56 ECS studenten. We vertrekken en maken een bezoek in Shimosheno bij de vrouw van de assistent van Degefa. Dit wordt enorm gewaardeerd. Daarna reizen we via Hossana en Buta Jira naar Ziway waar we overnachten. De volgende dag hebben we een bijeenkomst in Koka. Ik krijg de gelegenheid om een boodschap door te geven n.a.v. Tt.2:11-15. Vervolgens rijden we naar Monopol waar we de anderen weer ontmoeten. Terwijl Gerard in Zuid-Ethiopië op weg was, ging Wim naar Monopol Verslag van Gerard (vervolg): Zondag 14 maart. Om 7.30 u. word ik opgehaald voor een bezoek aan een vergadering in Ambo (126 km. ten westen van Addis Ababa). Inmiddels zijn er in Ethiopië 132 vergaderingen met 130 fulltime evangelisten die door de vergaderingen zelf worden onderhouden. Onderweg naar Ambo zetten we enkele evangelisten af die elk in één van de vergaderingen zullen dienen met het Woord. Naast de inlandse evangelisten ontmoet ik ook br. Robert Revie uit Schotland en ik ervaar direct een bijzonder contact met hem. Hij werkt al jaren in Ethiopië en tot voor drie jaar geleden is hij zelfs te paard langs de verschillende dorpen gereisd. Hij is 72 jaar en nog steeds gezond en sterk. Op 16 maart vlogen we samen weer terug en kwamen gezond en wel thuis aan. Laten we onze God daarvoor loven en prijzen. Wim en Gerard Hoddenbagh
Reisverslag februari / maart 2009 Van 25 februari tot 6 maart zijn wij - Gerard en Wim Hoddenbagh - weer in Ethiopië geweest. Doel: een conferentie met de medewerkers van de Emmaüs bijbelcursussen. De conferentie vond plaats in Debre Zeit en werd bijgewoond door 85 deelnemers afkomstig uit verschillende delen van Ethiopië. Het hoofdthema was de tabernakel. Daarnaast is uitgebreid nagedacht en gesproken over het Emmaüswerk en was er ruimte voor getuigenissen van de diverse deelnemers. Binnenkort verschijnt er een filmpje van deze conferentie op de site. Vervolgens werden de volgende plaatsen bezocht: Matahara, Woliso, Welkite en Obbi.
Tijdens onze reis in september/oktober waren we allereerst in Bonosha (250 km ten zuiden van Addis Abeba), waarna de reis verder ging naar Desse, Kambodscha, Kemissie en Shenno. Deze laatste vier plaatsen liggen ongeveer 430 km ten noorden v In Bonosha hebben 15 broeders en zusters hun diploma gekregen, omdat ze of 12 of 24 cursusonderdelen hadden afgerond. Iedereen was opgetogen! Het kerkkoor liet zich niet onbetuigd. U kunt hiervan getuige zijn door hier de volgende link te bekijken Hierna zijn we weer teruggereden naar Addis Abeba, waar we Uwe Schäfer van het vliegveld haalden. Samen met hem zijn we aan de lange tocht naar het noorden begonnen. Het landschap waar we doorheen rijden is prachtig.Tot halverwege de tocht is de weg nog goed, maar daarna volgt een erg slecht stuk. Het duurde daarom ook meer dan 12 uur om de 430 km te overbruggen. In Desse hebben we een seminar gehouden, waar Het onderwerp was ”De tabernakel”. Er is veel over dit onderwerp te vertellen en het is een buitengewoon geschikt onderwerp, omdat er veel met beelden kan worden gewerkt, iets wat voor Afrikanen erg belangrijk is.
Het laatste seminar was in Nuraera, waar ook onze school is (www.1euros.de). Ook hier hebben we de Tabernakel behandeld. Ongeveer 100 mensen uit de omgeving hebben de reis naar Nuaera gemaakt om dit mee te beleven. Iedere keer als ik in Ethiopië ben en kijk naar het werk dat daar kan worden gedaan, word ik stil als ik zie hoe God in dat land aan het werk is. Ik zou u graag allemaal willen meenemen om te laten zien hoe dankbaar de mensen zijn als ze het woord van God horen. Het Emmaüswerk in Ethiopië breidt zich daarom ook ontzettend snel uit. In het afgelopen jaar steeg het deelnemersaantal van 12080 naar 19028. Het zou nog sneller kunnen gaan als er meer medewerkers zouden zijn en we meer geld tot onze beschikking hadden. In een van de dorpen is een wachtlijst voor het maken van de cursus. De correctoren zijn enthousiast, maar ze moeten goed overwegen hoe ze het werk op de juiste manier kunnen verdelen. Het is voor ons als Europeanen niet te begrijpen waarom deze mensen de cursussen zo graag volgen. Hier in het westen worden we overstelpt met bijbellezingen e.d. Zou u zich kunnen voorstellen dat de volgende gebeurtenis bij ons zou plaatsvinden? Een broeder bezocht in Kambodscha in het noorden van Ethiopië ons Emmaüsseminar. De hele zaterdag en zondag is hij aanwezig. Na het seminar vraagt hij ons of wij het hele seminarprogramma ook in zijn dorp, 50 km verderop, willen geven. We worden hiervoor de volgende morgen om 6.30 uur verwacht (inderdaad, 's morgens!). We zijn er naartoe gegaan en toen we daar aankwamen zaten er al bijna 20 broeders en zusters op ons te wachten. Ze waren gekomen, alvorens naar hun werk te gaan. Toen we binnenkwamen waren ze aan het zingen en werd er gebeden. Ik mocht een korte boodschap doorgeven en aansluitend kon Degefa, onze medewerker, het Emmaüsprogramma uitleggen. Er is maar een kleine gemeente in Kemissie en het gebied waar Kemissie ligt is een moslimgebied. Ze vertellen ons dat in de afgelopen jaren de kerk waarin zij samenkomen al drie keer door brandbommen verwoest is. Niet alleen hun kerk, maar ook de andere kerken werden, met toestemming van de overheden, verscheidene malen verwoest. Nu nog zijn de verwoeste kerken te zien. Maar een jonge broeder zei met stralend gezicht: "Tot voor kort was ik ook moslim, maar ik ben tot bekering gekomen. En nu wil ik graag Gods woord beter leren kennen.” Een paar dagen later kwamen we tot de ontdekking dat in dit dorp 160 broeders en zusters uit de verschillende kerken zich voor de cursus hadden opgegeven en een broeder onderweg was naar Addis Abeba, om het materiaal op te halen. Hoe het er nu voorstaat Op dit moment nemen er 19028 studenten deel aan de cursus:
Een broeder in Siraro-Ropi Mijn naam is Temesgen Ayele. Dit betekent: Prijst de Heer! Ik woon in het district Siraro-Ropi in het gebied Oromiya, in Zuid-Ethiopië. Het ligt ongeveer 390 km ten zuiden van Addis Abeba. Meer dan 80% van de bevolking is moslim. Getuigenis van een broeder in Gambela Mijn naam is Abrahma Frissa en ik woon en evangeliseer in Zuid-Ethiopië. Gambela, waar ik woon ligt 777 km ten westen van Addis Abeba. In dit deel van Ethiopië is het bijzonder warm, vaak meer dan 40°, waardoor de leef- en werkomstandigheden zwaar zijn. Daarnaast is het ook een probleem van de ene plek naar de andere te gaan. Ondanks dat maakt het Emmaüswerk goede vorderingen. Ik prijs God voor deze cursus. Ik heb 200 studenten die de cursus in het Amharisch maken en 36 die hem in het Engels maken. Er nemen zowel evangelische als katholieke christenen aan deel. De studenten hebben grote interesse voor de studie. Onze nationale coördinator heeft ons bezocht en aanwijzingen gegeven hoe we het best kunnen studeren. Hartelijk dank daarvoor! Mijn studenten wonen ver uit elkaar. Om ze te bereiken, moet ik vaak meer dan 40 km lopen. En dat is in deze hitte een grote opgave! Het zou fijn zijn als ik een brommer ter beschikking had. Wilt u voor mij bidden dat ik de Heer met een oprecht hart dienen mag? Getuigenis van een broeder in Harar Ik heet Arega Aboye. Ik woon in Harar, in Oost-Ethiopië. Ik heb 160 studenten onder mijn hoede die de bijbelcursus maken. Tot nu heeft nog niemand de cursus afgerond. Harar is een extreem islamitische stad. Er zijn hier 105 moskeeën. Het is daarom moelijk als kerk te groeien. Wilt u bidden voor Harar, dat we in geloof zullen groeien? Getuigenis van een broeder in Dilla Mijn naam is Beza Bezore en ik woon in Dilla, 350 km ten zuiden van Addis Abeba. Ik ben getrouwd en heb zes zonen en een dochter. Ik ben coördinator van het Emmaüswerk in de gevangenis hier en ook van verschillende evangelische kerken. Ik begeleid 200 studenten. 145 studenten hebben de eerste serie afgerond en 25 hebben het diploma-deel bereikt. Dat betekent dat ze 24 cursussen hebben gemaakt. De studenten bezoeken of scholen waar ze verder worden geholpen, of het zijn leiders van een gemeente of leden van een kerk. Ze hebben veel interesse voor de cursus, omdat ze hierdoor het woord van God beter leren kennen. Je ziet hoe de cursus invloed heeft op hun leven in de praktijk. En in het bijzonder door het maken van de volgende cursusonderdelen: Getuigenis uit de gevangenis in Arba Minch In Arba Minch zijn in de gevangenis zoveel mannen tot geloof gekomen, dat Prison Fellowship Ethiopia, die voor het Emmaüswerk in gevangenissen verantwoordelijk is, opnieuw een brochure heeft uitgegeven met getuigenissen van gevangenen. Het is voor het grootste deel in het Amharisch, dus ik kan het voor u niet vertalen. Maar een aantal van deze getuigenissen zijn in het Engels. Deze vindt u hieronder beschreven.
Van 3 tot 18 maart waren mijn broer Gerard en ik in Ethiopië. Wij waren daar vanwege het werk met de Emmaüs Bijbelcursussen en vanwege de 1 Euroschool. Beide takken van werk hebben ons zeer bemoedigd. Met ziekten hadden wij, de Heer zij dank, niets te maken. Het volgende stond op het programma:
Emmaüsbijeenkomst Onze medewerker Degefa Sedoro had alle Emmaüsmedewerkers (dat zijn de coördinatoren van het werk) in Ethiopië (op het ogenblik zijn het er 91) naar Addis Abeba uitgenodigd. Er zijn er 62 gekomen. De anderen waren om de een of andere reden verhinderd. We hebben met elkaar een film over het Emmaüs werk bekeken. Iedere deelnemer kreeg tijd om een bericht over zijn werk te geven. Het was echt schitterend om daar naar te luisteren. Gerard gaf een inleiding op de brief aan de Efeziërs. Zelf nam ik het thema “De Bijbel heilshistorisch lezen” met hen door. Beide thema´s vielen zeer in de smaak Het is indrukwekkend om te zien hoe de Heer in Ethiopië werkt en welke mogelijkheden daar zijn. Veel van de medewerkers vertelden, dat ze wachtlijsten hebben. Ze hebben, of niet genoeg cursussen, of geen tijd om nog meer cursussen te corrigeren. Maar het aantal mensen dat mee wil doen is ongelooflijk groot. Hier kunt U een kleine indruk van deze conferentie vinden: film De 1 Euroschool Daarna waren we drie dagen in Monopol. Dat is de plaats waar de 1 Euroschool wordt gebouwd. De school is begonnen. We hadden de gelegenheid in de klassen te zijn, met de leraren en de directeur te spreken en een film te maken. Deze film kan men vanaf volgende week in het internet bekijken: www.1euros.de. Op het ogenblik zijn er 80 kinderen op school. Het worden er t.z.t. 480, als de Heer het wil en wij nog leven. Wat het meeste indruk op mij gemaakt heeft is de vreugde en de dankbaarheid van de mensen. Volgens mij komt dat in de film heel goed over. Terwijl ik op zaterdag de film maakte, hield Gerard voor 120 medewerkers in de plaatselijke gemeenten (evangelisten, herders, leraars) lezingen over de brief aan de Romeinen. Mijn doel voor deze dorpen is niet alleen een school te bouwen, maar ook in de gemeenten goed Bijbelonderricht te geven. De reis naar het zuiden Op onze reis naar het zuiden probeerden we zoveel mogelijk mensen te ontmoeten. Degefa had gearrangeerd dat we in Nazreth, Coca, Arsi Negelli, Shoshemene, Awasse, Ropi und Butajira mederwerkers en studenten konden ontmoeten. De ene keer waren het er meer, de anderen keer wat minder. Maar het is werkelijk indrukwekkend om te zien hoe blij de mensen met de cursussen zijn. Een jonge broeder in Coca had uit dankbaarheid een lang gedicht over de Emmaüscursussen geschreven. In Awassa kregen 122 broeders en zusters hun diploma uitgereikt. 40 andere kregen geen diploma omdat ze de lessen niet goed genoeg hadden gemaakt – er wordt volgens de richtlijnen van de Emmaüs Correspondenceschool gewerkt! In Arsi Negelli gaf een zuster een getuigenis, waardoor ze wilde zeggen, hoe blij ze met de cursussen is. Ik heb dat gefilmd. U kunt dat op onze website zien: film In Ropi dat op 30 km afstand van de hoofdweg ligt – dan merk je pas hoe ver 30 km is! – wachtten 80 studenten op ons. Dat dorp ligt in een islamitisch gebied. Een paar jaar geleden werd daar een bom in de kerk gegooid. Daarbij kwamen 8 mensen om het leven en vele werden zwaar gewond. Een broeder, die bij die gelegenheid een oog verloor bracht ons weer naar de hoofdweg. Een andere broeder stond op en zei: ”Ik heb altijd willen studeren maar nooit de gelegenheid gehad. Nu kwam de school naar mij toe.” Hij was zo dankbaar. Samen met elkaar hebben we God toen gedankt en geloofd en geprezen. In Butajira werden weer diploma´s uitgereikt. Deze keer 50 stuks. Deze reis was totaal 1382 km. Reis naar het westen Het laatste weekend waren we in Assosa niet ver van de grens naar Soedan. Daar was een kleine conferentie gepland. Maar het liep allemaal een beetje anders dan gedacht. Vrijdag zouden we de hele dag een bijeenkomst hebben, maar die viel uit omdat een heleboel mensen moesten werken. Maar daar had de Heer ook een doel mee. Juist in de dagen dat we daar waren, waren er in het grensgebied problemen. Er wordt een weg van Assosa naar Bahir Dar gebouwd, Daar werken veel chinezen. Omdat er een tijdje geleden 9 chinezen waren gedood, werden de chinezen vanwege de moeilijkheden naar Assosa gestuurd. Een paar van hen waren bij ons in het ”hotel”. (Trouwens, het was een hotel voor € 6,- per nacht, waar nu werkelijk niets goed was. Het is echt opmerkelijk hoe men een hotel kan beheren waar niets goed is: Wanneer je de kraan opent, loopt het water uit de muur. Als de kraan gerepareerd is, is de afvoer verstopt. Als de afvoer weer open is, loopt het water over de bodem van de badkamer. Wanneer je het deurtje van de kast opendoet, valt die deur eruit. Als je het bed een beetje verschuift, vallen de poten eraf.) Goed, na het ontbijt kwamen we met één van deze chinezen in gesprek. Hij vertelde ons over zijn problemen en zijn angst. En zo konden wij de link leggen naar het Evangelie. Het bleek dat hij heel geïnteresseerd was (zijn oma was ook christin!). We konden hem een Engelse Bijbel geven en vertelden hem hoe hij die het beste kon lezen. Toen kwamen er twee collega´s van hem. Hij stelde ze ons voor en vertelde hen over ons gesprek. Zij bleken toen ook heel geïnteresseerd te zijn en wilden ook graag een Bijbel hebben. ´s-Avonds en ook op zaterdag was er dan het Bijbelseminar. Gerard gaf een inleiding op de brief aan de Romeinen. Ik zelf kon een inleiding op het thema: “Wat is de Gemeente?” geven. Vooral het tweede thema sprak de mensen heel erg aan. Ik heb me voorgenomen dit thema in de toekomst vaker te behandelen: 50 studenten kregen hun diploma. En onze medewerker daar maakte bekend, dat hij de cursussen in het vervolg ook op de universiteit wil gaan inzetten. Samenvatting In Ethiopië waren er begin maart 13.726 studenten, die de cursussen in het Amharisch maken en 3.925 die ze in het Engels maken. Bij elkaar hebben we nu dus 17.651 studenten. Er zijn nu 91 Bijbelcentra. Drieënzeventig daarvan zijn springlevend. Er zijn elf nieuwe centra en op zeven plaatsen loopt het niet zo goed. Het werk wordt voor Degefa Sedoro te veel. In het noorden, oosten, zuiden en westen van het land werden vier coördinatoren aangesteld. Zij verdienen daarmee een klein bedrag: € 40,- per maand. Degefa Sedoro zelf verdient inclusief reisgeld € 340,-. Hij heeft een nieuwe woning nodig, maar kan die niet betalen. Wij hebben hem beloofd maandelijks € 100,- te geven, zodat hij een grotere woning kan huren. Omdat er problemen met de drukkerij waren, hebben we een dag genomen, om met de medewerkers van die drukkerij te spreken. Er werden nieuwe afspraken gemaakt. Als die niet nagekomen worden, moeten we een nieuwe drukkerij gaan zoeken. Alles bij elkaar: Laten we God loven en prijzen voor het werk dat Hij in Ethiopië heeft en voor de medewerkers die zo enorm hun best doen. Wim en Gerard Hoddenbagh
|
Omdat we twee grote giften gekregen hebben, konden we een auto voor Degefa kopen. Hij is daar erg blij mee. We danken onze God daarvoor!
om daar zijn
Het bezoek in Matahara vond plaats op een feestdag waardoor enkele honderden gelovigen met hun kinderen naar de kerk konden komen. We konden afwisselend een boodschap doorgeven. Het was een bijzondere belevenis. In Matahari wonen veel Emmaüsstudenten.
Enkele jaren geleden hebben ze daar een kerk gebouwd. Korte tijd later hebben Moslims vlak naast de kerk een moskee gebouwd. Sinds die tijd verstoren de Moslims, zodra de kerkdienst begint, de bijeenkomst van de christenen. De luidspreker van de moskee (zie de foto hiernaast) verkondigt dan allerlei onzin. Zodra de samenkomst voorbij is, houdt de stoorzender op .
an Addis Abeba.
aan 50 mensen d e elnamen. Desse ligt in de bergen op ongeveer 2400 m hoogte en het was er relatief koud. Aansluitend zijn we naar Kambodscha gereden. Dit ligt op 1800 m. Hier zijn we zaterdag en zondag geweest en ook hier mochten we een seminar geven. Nu waren er 80 mensen aanwezig. Toen ik zaterdag voorstelde om zondagmiddag met het onderwerp verder te gaan, beloofden ze allemaal zondagmiddag ook te komen. En ze waren er dan ook, allemaal! Als u de link 
De volgende dag zijn we naar Kemissie vertrokken (zie hieronder) en daarna naar Shenno. In Shenno zijn we een avond en de daaropvolgende dag gebleven. De ruimte waarin we het seminar hielden was klein en benauwd, maar de 50 mensen die er waren hebben met volle overgave de voordracht over de tabernakel aangehoord.
|
|
|
|
|
 |